20. yy'da yazılmış en büyük eserlerden biri... İtalo Svevo'nun akıcı ve esprili bir dili var.. Kahramanlarının hepsi takıntılı, arızalı, anti kahramanlar... Bu kahramanlar Svevo'nun esprili dilini olanaklı kılıyor.. Svevo'nun çağını aşan aydınlık zihni bu komik kurgunun arasından sızıyor.. Bu da eserin bir asır öteden sesinin duyulmasını sağlıyor... Başkahraman Zeno Cosini'nin Bir terapideki itirafları onun yaşam öyküsüne oluşturuyor... Sigarayı bırakma çabası, babasının ölümü, evliliği ve iş ortaklığı en sonunda çıkan Birinci Dünya Harbi... Sanırım, İtalo Svevo'nun şöhreti kendi hayatında çok geç bulması onun kitabına da sinmiş bir kader... Bu kadar büyük bir yazarı ve kitabını geç tanımak üzücü..
